Vaarwel, Prins Zes

Het is inmiddels meer dan een maand geleden dat we onze laatste voorstelling(en) van Prins Zes, een verdraaid sprookje hebben gespeeld. En wat was het een avontuur. Eentje die me altijd bij zal blijven en om te refereren aan een Instagram-post waarin ik zei dat deze tour wel eens heel speciaal zou kunnen worden, is speciaal een understatement.

Het begon allemaal met een scriptlezing in Groningen op de dag van de Sinterklaasintocht in 2018. In januari 2019 begonnen we met de eerste repetities in Almere en vanaf dag 1 was het duidelijk: Er is véél werk aan de winkel. Teksten stampen, repeteren met (te)veel tijd ertussen en methodes verzinnen om chemie te creëren tussen de acteurs. Oogcontact, trust falls, een lift?

“Had ik ze nou maar op dag 1 in een Escape room opgesloten!”


We gingen samen eten. Dat hielp.

Na een korte onderbreking, waarin ik – met hulp van menig buitenstaander – het decor heb gerealiseerd, zetten we de repetities voort in Koog aan de Zaan. Waar we de puntjes op de i zetten en voor het eerst repeteren in en met decor. Een dag voor de eerste try-out, kotsmisselijk, maar klaar om de voorstelling voor het eerst aan (volwassen) publiek te laten zien. We spelen de eerste try-out van Prins Zes, een verdraaid sprookje in de Theatermijn. Een kleinschalig zaaltje, perfect voor de gelegenheid.

Met een goede dosis feedback op zak starten we de tournee, want nog geen week na de try-out spelen we op het Delft Fringe Festival onze première in de loeihete zon. Met de dag wordt de voorstelling beter en zelfs van een greintje chemie is sprake. De band onderling wordt alsmaar hechter – al dan niet door de krappe 3-zits bestelwagen waarmee we onszelf en ons decor vervoeren – en we maken er een mini-vakantie van als we overnachten bij de locals in Delft of in een sprookjesachtige Airbnb in Capelle aan den IJssel.

De zon schijnt, spelen met Prins Zes voelt als vakantie en we hebben nog een prachtige tour in het vooruitzicht.

Voor het eerst in de geschiedenis van Hinke Hoeksma Producties heb ik één speeldag uitbesteed, omdat ik zelf elders nodig was als lichttechnicus. Vriendin en collega Lotte Dijkstra is voor me ingevallen en heeft het fantastisch gedaan! Bedankt, Lotte.

Ze zeggen wel eens dat wanneer je zó intens bezig bent met een voorstelling, je sociale leven er een beetje onder te lijden heeft. En dat was met Prins Zes ook zeker het geval, waardoor ik pas tijdens onze Zomerstop tijd over had voor de mensen die niks met de voorstelling te maken hebben, maar minstens – dan wel niet meer – zo belangrijk voor me waren. Zijn.

Tijdens de Zomerstop namen we de tijd om een filmische trailer op te nemen. Een fraai filmpje, niks op aan te merken. Ter voorbereiding, om in 2020 de voorstelling nieuw leven in te blazen.

Maar, de hechte vriendschap hield geen stand.

Het plezier in theatermaken heb ik me laten ontnemen, tot het punt waarop ik heb moeten besluiten de plannen voor 2020 te annuleren. Dat is jammer, maar het had me de kop gekost.

“Zolang ik mijn passie maar kan blijven uitvoeren”


… is wat ik vaak zeg als iemand vraagt “Maar loop je er niet hard op achteruit?”.
Theatermaken is een investering en voor het eerst win ik langzaamaan terug, mede door het succes van Prins Zes. Het was mooier geweest als ik die lijn had kunnen doortrekken, maar het leven zit nou eenmaal vol onverwachte verrassingen.

Het afgelopen jaar heeft me veel geleerd over mezelf en over de mensen om me heen. De afstand heeft me veel nieuwe inzichten gegeven. Misschien was het nodig deze voorstelling abrupt te laten eindigen, om er achter te komen dat het tijd is een nieuwe weg te bewandelen.

Prins Zes, een verdraaid sprookje was voorstelling 4 van Hinke Hoeksma Producties. De voorstelling is maar liefst 33 keer gespeeld op festivals, in theaters, kastelen en openluchttheaters. Het ontvangst was weergaloos, de kinderen hebben volop genoten, deden mee met de publieksparticipatie en wilden (bijna) allemaal met de prins en de prinses op de foto na afloop van de voorstelling. En daar stond ik dan, aan de zijlijn; trots als een pauw op wat ik bereikt heb. 🦚

Vaarwel, Prins Zes

De tweede akte

Over slechts een paar dagen mag de prinses, bijgestaan door haar prins, het podium weer betreden, en wel in het mooie Baarn op het Cultureel Festival, dat in het teken zal staan van de producties die het komende theaterseizoen (2019/2020) te zien zullen zijn. Waaronder, het tweede deel van de tournee van Prins Zes, een verdraaid sprookje natuurlijk.

IMG_1789

In de afgelopen maand hebben we echter niet stilgezeten, want naast een hoop geregel om alles voor het najaar in goede banen te leiden hebben we ook de heuse Prins Zes trailer opgenomen. En denk dan niet aan een film- of paardentrailer, maar aan een theatertrailer ter promotie van de voorstelling. Eigenlijk hadden we die al veel eerder willen opnemen, maar als je ziet op welke locatie we de trailer hebben opgenomen, is het ’t wachten meer dan waard geweest. Na wat heen-en-weer gemail met de locatie, het wassen van de kostuums en het organiseren van de benodigde rekwisieten zijn we op 18 augustus afgereisd naar Zeewolde, naar het pannenkoekenhuis en speelpark ‘Hans en Grietje’. Een park en restaurant, geheel in het teken van het Grimm-sprookje Hans en Grietje. Ik zag de foto’s en dacht: JA! Dit is dé perfecte plek voor het opnemen van een theatertrailer. En zo geschiede.

IMG_1863We mochten buiten (voor) de openingstijden het restaurant betreden, om de datingscene uit de voorstelling op te nemen aan één van de bewegende tafels. Jawel, je leest het goed. Je kunt eten aan bewegende tafels. Het maakt je etentje en je date extra spannend, dat kan ik je wel vertellen…

Vervolgens hebben we tussen de regenbuien door de buitenscènes opgenomen. En na de neerslagkansberekening van 80% die dag hebben we het enorm getroffen, want het viel reuze mee. En anders, hadden we de miezerregen gewoon weggephotoshopt. Simpel zat! We vlogen van kasteeltrap naar het spookhuis en terug en hebben als souvenirtje de halve zandbak mee naar huis genomen. Maar, het resultaat mag er wezen.

Inmiddels tellen we af naar onze eerste speeldag van het tweede deel van de tour, de tweede akte. De kostuums worden weer afgestoft, het decor weer opnieuw gesorteerd en het busje staat weer vol verwachting op ons te wachten. We gaan weer terug op tour! Van de Laanstraat in Baarn tot Kasteel de Haar in Utrecht, we worden nog eens beroemd!

Eerstvolgende voorstelling:
7 september 2019 | Prins Zes, een verdraaid sprookje (preview) | Cultureel Festival, Baarn | 13:15 uur | Cultureel Podium, Laanstraat

Bekijk hier de trailer van Prins Zes, een verdraaid sprookje:

Friezin in Brabant

De afgelopen twee maanden zijn omgevlogen en tegelijkertijd voelt het alsof er een heel jaar is verstreken. Op 26 mei 2019 begonnen we aan het Prins Zes avontuur, met de eerste try-out in de Theatermijn in Koog aan de Zaan en nu is daar de zomerstop. Nog nooit heb ik het woord Zomerstop gebruikt, omdat de voorstellingen van Hinke Hoeksma Producties altijd sporadisch waren. Niet met Prins Zes, want Prins Zes heeft een échte speellijst, een tournee zowaar. En nu mogen we even uitademen.

We hebben prachtige voorstellingen gespeeld, zonnig ook. Zo stonden we op 29 juni op het Tuintonenfestival in Watergang, waar de temperaturen boven de 30 graden uitstegen. Het was tevens de eerste dag in de geschiedenis van het gezelschap dat ik, de maker, níet aanwezig was bij de voorstelling.

Gelukkig heeft Lotte van mij het stokje overgenomen en met de acteurs gezorgd voor twee waanzinnige voorstellingen, voor het altijd fijne publiek in Waterland. Na afloop mocht ik nagenieten van de foto’s en de verhalen. Om me vervolgens voor te bereiden op de Prins Zes-vakantie, ook wel het Taribush Kuna Festival genoemd. Van 18 t/m 21 juli hebben we met Prins Zes maar liefst vier dagen, maar liefst víjf voorstellingen gespeeld, bij weer, wind, onweer en zón. Voor de leukste kindjes en ouders, met inbreng van o.a. een eenhoorn, elfjes en een criminele heks?

We stonden op dé A-locatie, het Bostheater waar we een prominente plek van het festival mee innamen. En alles was tiptop in orde. In de ‘participatie‘ werd gezorgd voor eten en drinken en op de nabij gelegen camping De Meisterhof was plek voor ons tentje. Slechts 900 meter vanaf het festival, langs veertien bomen met eikenprocessierupslint. Maar, eerlijk is eerlijk. De organisatie had gestofzuigd. De jeuk viel reuze mee.

En om dan te bedenken dat we even konden uitrusten na vier dagen in het Nationaal Park Dwingelderveld? Mooi niet. Want terwijl de graadmeter alsmaar steeg en er inmiddels 38 graden werd voorspeld, stonden we op woensdag 24 juli met ons sprookje in Natuurtheater de Kersouwe in Heeswijk-Dinther. Voor allen die hiermee onbekend zijn; zeg maar, Brabant! Aangekomen in de ochtend was het al een zweetpartij, maar we kwamen met goede moed en toen het publiek binnen druppelde en ik besefte dat ik – behalve de familie van de spelers- níemand kende bekroop mij een intens gevoel van trots. Op dat ik, als Friezin in Brabant toch een zaal kan vullen in het Brabantse bos. Wat wil je nog meer?

Foto: Chloë van Dijk

Als cadeautje mocht ik nog één keer vóór de zomerstop genieten van de prins en prinses die misschien wel de béste voorstelling hebben gespeeld, tot dusver. Applaus na de handshake, de leukste publieksparticipatie, leeggegooide kopjes thee en een ‘chant‘ waar je U tegen zegt. Na afloop besloten we zelfs nog een schepje bovenop de Meet & Greet te doen en die houden we erin. Daarom, bij deze de primeur:

Vanaf nu, na élke voorstelling van Prins Zes, is er naast de gelegenheid om op de foto te gaan met de spelers, ook de mogelijkheid om de ‘Secret Handshake’ uit de voorstelling te leren van Prinses Dante, of van Hugo.

Wij genieten van onze – al zeg ik het zelf – welverdiende pauze. Om vervolgens vanaf september, op 7 september op het Cultureel Festival Baarn weer (nieuw) leven in Prins Zes te blazen.

Er was eens… in een kasteel…

Afgelopen maandag, op 10 juni 2019 Tweede Pinksterdag zijn wij naar Het Kasteel van Rhoon afgereisd om deel te nemen aan de Dag van het Kasteel. Een landelijk evenement, waarbij alle kastelen in Nederland hun deuren openen voor bezoekers van heinde en verre.

SONY DSC

Bij aankomst worden we vriendelijk ontvangen door de organisatie van Stichting Kasteel van Rhoon. Meteen worden alle handjes uit de mouwen gestoken om het decor van onze voorstelling naar de 1ste verdieping te sjouwen. En binnen no-time zijn we gesetteld in de Kerkzaal. In de zaal is al een publieksetting gecreëerd met de chique stoelen uit het kasteel waardoor we meteen kunnen beginnen met opbouwen en installeren.

Vandaag staan er maar liefst drie voorstellingen op de planning, met de eerste in de ochtend om 11.30, vervolgens om 13.30 en om 15.30 uur. Het vergt een hoop energie, maar als om 10.00 uur de ‘gates‘ open gaan voor de bezoekers en de zaal volstroomt weten we weer waar we het voor doen. Nog voordat de klok half 12 slaat, kunnen we de deuren al sluiten, want de zaal zit vol, BOMVOL. Ik weet niet of we óóit met Hinke Hoeksma Producties voor zóveel kinderen hebben gespeeld.

SONY DSC

De eerste voorstelling begint, de zaal is nog wat rusteloos, maar Hugo weet de kinderen te sussen. Als vervolgens de prinses, Prinses Dante, het podium betreedt, zijn de kinderen (en de ouders) in ‘Awe‘ en gaan ze helemaal mee in het verhaal van Prins Zes. Met zoveel kinderen is publieksparticipatie natuurlijk ook een godsgeschenk. Zelfs de scenes die niet op publieksparticipatie geschreven zijn, brengen reacties los bij het publiek. “Hoe gedraag ik me eigenlijk in het kasteel?” vraagt Hugo, waarop een kindje zegt “Vraag het aan de prinses!“. Of “Is dit niet goed genoeg dan?“, Hugo over zijn eigen kleren, waarop gereageerd wordt met een volmondige “Neeee!“. Om maar te zwijgen over de scenes waarin publieksparticipatie júist gewenst is. Maar daarvoor zou je zelf naar de voorstelling moeten komen kijken, ik wil niet alles verklappen.

De eerste voorstelling zit erop en dan is het tijd om het kasteelterrein te verkennen, langs de verklede prinsesjes, de ridders, de witte paarden en de fotografen die staan te trappelen om foto’s te maken van de enige echte Prinses Dante.

SONY DSC

Er volgen vervolgens nog twee voorstellingen die vol overgave gespeeld worden, applaus krijgen halverwege de voorstelling en ieder worden afgesloten met een uitgebreide fotosessie.

En daarbij kan ik met een gerust hart zeggen: ook als je hartstikke moe bent, kun je nog zoveel energie krijgen van die twee acteurs die hun hart en ziel in deze voorstelling leggen en mij keer op keer verrassen en laten genieten van hun kunsten. Dat gezegd hebbende, Prins Zes, een verdraaid sprookje is een hit en ik ben trotser dan ooit tevoren.

SONY DSC

De volgende voorstelling wordt gespeeld in Watergang, vlakbij Amsterdam, op het Tuintonen Festival, op zaterdag 29 juni vanaf 15:00 uur. 

 

 

Zomerse première

Vandaag is het precies één week geleden dat we in de vroege ochtend, in een volgeladen Citroën Berlingo (via Linker Verhuur) afreisden naar Zuid-Holland. Iets minder dan één week na de try-out in Koog aan de Zaan, voor vrienden, familie en theatermijners, hebben we op zaterdag 1 juni onze premiére van ‘Prins Zes, een verdraaid sprookje’ gespeeld. En dat deden we op het Delft Fringe Festival aan de Donkerstraat in Delft.

Foto: Rémon Beeftink

Donkerstraat 62

Bij aankomst worden we hartelijk verwelkomd door onze locatiehoudster Anneke, die met koffie en boterkoek meteen onze harten steelt. En dan heb ik het nog niet eens over de prachtige hofjestuin waar we het weekend zullen spelen. Een tuin met een stijlvolle rozenmuur die perfect aansluit bij het decor van Prins Zes. Tijd om uit te laden!

We delen de locatie met cabaretier Arbi El Ayachi, maar gelukkig maakt hij er geen probleem van zijn voorstelling in ons decor te spelen. Een pak van mijn hart, want het wordt een warm weekend.

Foto: Gwenyth Janssen Lok

We krijgen te horen dat onze voorstelling is opgenomen in de Fringe 4 Kids Tour, de tour die langs twee jeugdvoorstellingen gaat. En een half uur voor aanvang zijn de eerste gasten (al) gearriveerd. Rebecca en Jaimy nemen nog één keer de voorstelling door. Zijn alle rekwisieten geprept? Is de jurk dichtgesnoerd? Zijn de kapsels nog in tact? Is de looproute vrij gemaakt? Zit de Aloë Vera zit waar het zitten moet? We hebben vertrouwen. Jaimy wordt Hugo en betreedt het zojuist gecreëerde podium. De voorstelling kan beginnen!

De voorstelling gaat als een trein en voor we het weten zit de premièrevoorstelling er op. De eerste voorstelling voor kinderen en wat ben ik, zijn wij, blij met de uitkomst. De publieksparticipatie werkt (als een malle!) en kan zelfs nog wat uitbreiding gebruiken. De voorstelling wordt goed ontvangen en ik kan mezelf niet gelukkiger prijzen.

Na de première en de felicitatie van Fringe-baas Rémon Beeftink mogen we gewoon nóg een keer. En die voorstelling gaat zowaar beter dan de eerste! Meer pit, meer plezier!

Foto: Gwenyth Janssen Lok

En dan zit dag 1 in Delft erop. Maar we gaan (nog) niet naar huis. Nog lange niet… We gaan namelijk, met gróte dank aan de organisatie van het festival naar het gastgezin in Den Haag waar we allerhartelijkst zijn ontvangen, heerlijk hebben gegeten en geslapen.

Dag 2 in Delft breekt aan, we mogen nog een keer! Het is 31 graden in Delft, maar er staat een windje, een briesje. We moeten zelfs ons decor zekeren, om te voorkomen dat het wegwaait.

Terwijl ik me ontferm over het herinrichten van het Prins Zes decor, gaan Rebecca en Jaimy de stad in. Om vervolgens terug te komen met, zoals gepland, een zomerbroek, een IJsje (payback!) én… waterpistolen! 🔫 Doelwit: ondergetekende.

Foto: Edwin Pauptit

We spelen vervolgens nog twee voorstellingen en een geïmproviseerde epiloog voor de buren. Al dan niet met inbreng van de zojuist aangeschafte waterpistolen.

Na vier voorstellingen dit weekend gaan we moe, maar zéér voldaan en immens trots terug naar huis. Om te kunnen zeggen: Delft tot woensdag!

Génestetkerk

Het is woensdag 5 juni. We gaan terug naar Delft, voor twee voorstellingen in de Génestetkerk aan de Oude Delft.

Foto: Erwin van Tongeren

Na een heerlijke Starbucks-traktatie en de bespreking van iets héél spannends, komen we met horten en stoten aan bij de kerk. Uitladen in snel tempo, auto parkeren, een paar telefoontjes plegen en dan opbouwen.

We hebben vandaag de kerk voor onszelf, omdat onze collega jeugdtheatermaker helaas zijn voorstellingen heeft moeten annuleren. Al snel hebben we onszelf én het decor geïnstalleerd en zijn we er klaar voor de eerste gasten te ontvangen.

Foto: Erwin van Tongeren

We spelen vandaag twee voorstellingen voor een klein publiek, voor hele lieve kindjes die zichtbaar enorm genoten van het verhaal van Prins Zes. Ook al was het soms even spannend! Ik denk dat de kinderen die zijn komen kijken zich heel speciaal hebben gevoeld. Ze mochten meedoen en zelfs de kroon op voor de foto met Prinses Dante.

Vandaag sluiten we ons Delft Fringe avontuur af, met een laatste bezoek aan het Rietveld Theater en een ongezond diner van de grote M.

Foto: Erwin van Tongeren

Heel veel dank aan de locatiehouders, het gastgezin en de organisatie van het Delft Fringe Festival. Tot Fringe! Maar eerst, onze volgende voorstelling in Het Kasteel van Rhoon, tijdens de Dag van het Kasteel op maandag 10 juni.

We zien je graag bij één van onze voorstellingen! PING!