Vaarwel, Prins Zes

Het is inmiddels meer dan een maand geleden dat we onze laatste voorstelling(en) van Prins Zes, een verdraaid sprookje hebben gespeeld. En wat was het een avontuur. Eentje die me altijd bij zal blijven en om te refereren aan een Instagram-post waarin ik zei dat deze tour wel eens heel speciaal zou kunnen worden, is speciaal een understatement.

Het begon allemaal met een scriptlezing in Groningen op de dag van de Sinterklaasintocht in 2018. In januari 2019 begonnen we met de eerste repetities in Almere en vanaf dag 1 was het duidelijk: Er is véél werk aan de winkel. Teksten stampen, repeteren met (te)veel tijd ertussen en methodes verzinnen om chemie te creëren tussen de acteurs. Oogcontact, trust falls, een lift?

“Had ik ze nou maar op dag 1 in een Escape room opgesloten!”


We gingen samen eten. Dat hielp.

Na een korte onderbreking, waarin ik – met hulp van menig buitenstaander – het decor heb gerealiseerd, zetten we de repetities voort in Koog aan de Zaan. Waar we de puntjes op de i zetten en voor het eerst repeteren in en met decor. Een dag voor de eerste try-out, kotsmisselijk, maar klaar om de voorstelling voor het eerst aan (volwassen) publiek te laten zien. We spelen de eerste try-out van Prins Zes, een verdraaid sprookje in de Theatermijn. Een kleinschalig zaaltje, perfect voor de gelegenheid.

Met een goede dosis feedback op zak starten we de tournee, want nog geen week na de try-out spelen we op het Delft Fringe Festival onze première in de loeihete zon. Met de dag wordt de voorstelling beter en zelfs van een greintje chemie is sprake. De band onderling wordt alsmaar hechter – al dan niet door de krappe 3-zits bestelwagen waarmee we onszelf en ons decor vervoeren – en we maken er een mini-vakantie van als we overnachten bij de locals in Delft of in een sprookjesachtige Airbnb in Capelle aan den IJssel.

De zon schijnt, spelen met Prins Zes voelt als vakantie en we hebben nog een prachtige tour in het vooruitzicht.

Voor het eerst in de geschiedenis van Hinke Hoeksma Producties heb ik één speeldag uitbesteed, omdat ik zelf elders nodig was als lichttechnicus. Vriendin en collega Lotte Dijkstra is voor me ingevallen en heeft het fantastisch gedaan! Bedankt, Lotte.

Ze zeggen wel eens dat wanneer je zó intens bezig bent met een voorstelling, je sociale leven er een beetje onder te lijden heeft. En dat was met Prins Zes ook zeker het geval, waardoor ik pas tijdens onze Zomerstop tijd over had voor de mensen die niks met de voorstelling te maken hebben, maar minstens – dan wel niet meer – zo belangrijk voor me waren. Zijn.

Tijdens de Zomerstop namen we de tijd om een filmische trailer op te nemen. Een fraai filmpje, niks op aan te merken. Ter voorbereiding, om in 2020 de voorstelling nieuw leven in te blazen.

Maar, de hechte vriendschap hield geen stand.

Het plezier in theatermaken heb ik me laten ontnemen, tot het punt waarop ik heb moeten besluiten de plannen voor 2020 te annuleren. Dat is jammer, maar het had me de kop gekost.

“Zolang ik mijn passie maar kan blijven uitvoeren”


… is wat ik vaak zeg als iemand vraagt “Maar loop je er niet hard op achteruit?”.
Theatermaken is een investering en voor het eerst win ik langzaamaan terug, mede door het succes van Prins Zes. Het was mooier geweest als ik die lijn had kunnen doortrekken, maar het leven zit nou eenmaal vol onverwachte verrassingen.

Het afgelopen jaar heeft me veel geleerd over mezelf en over de mensen om me heen. De afstand heeft me veel nieuwe inzichten gegeven. Misschien was het nodig deze voorstelling abrupt te laten eindigen, om er achter te komen dat het tijd is een nieuwe weg te bewandelen.

Prins Zes, een verdraaid sprookje was voorstelling 4 van Hinke Hoeksma Producties. De voorstelling is maar liefst 33 keer gespeeld op festivals, in theaters, kastelen en openluchttheaters. Het ontvangst was weergaloos, de kinderen hebben volop genoten, deden mee met de publieksparticipatie en wilden (bijna) allemaal met de prins en de prinses op de foto na afloop van de voorstelling. En daar stond ik dan, aan de zijlijn; trots als een pauw op wat ik bereikt heb. 🦚

Vaarwel, Prins Zes

Door hinkehoeksma

Theatermaker